Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Επιστροφή στα ‘70ς! – Μπλεκ #5 (23/7/1969)


(του Νίκου Δημ. Νικολαΐδη)

Επιστρέφουμε σήμερα ξανά στη «χρυσή δεκαετία» των εικονογραφημένων περιοδικών, με παρουσίαση του τεύχους υπ’ αριθμόν 5 του «Μπλεκ», που κυκλοφόρησε την Τετάρτη 23 Ιουλίου του 1969. Στην εικόνα που παραθέτουμε απολαμβάνουμε ένα υπέροχο έγχρωμο σχέδιο του Βύρωνα Απτόσογλου (από εσωτερικό καρέ) που είχε αναλάβει την εικονογράφηση των εξώφυλλων των αρχικών τευχών.

Η ταυτότητα του περιοδικού:

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Charlie "The Cat" Carter

Σχέδιο David Sque
(γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Ο Τσάρλι Κάρτερ είναι χαρακτήρας κόμικ και μέλος των Μέλτσεστερ Ρόβερς, μιας φανταστικής ποδοσφαιρικής ομάδας που πρωταγωνιστεί στη σειρά Roy of the Rovers η οποία εκδόθηκε στη Μεγάλη Βρετανία από το 1954 (στο περιοδικό Tiger), έως το 2001, στο MotD Magazine. Ο Κάρτερ αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα με κύρια προσόντα του τα εξαιρετικά αντανακλαστικά, την ευλυγισία και την ετοιμότητα. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, οι οπαδοί της ομάδας, σύμφωνα με το σενάριο, του έχουν προσδώσει το προσωνύμιο "Ο Γάτος" ("The Cat"). Φυσιογνωμικά ο Κάρτερ (με ύψος 1,85 μ. και μακριά ξανθά μαλλιά), είναι πιστό αντίγραφο του βετεράνου γκολκίπερ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Γκάρι Μπέιλι. Πρωτοεμφανίσθηκε στη σειρά την περίοδο 1973-74, όταν χρειάσθηκε να αντικαταστήσει τον προηγούμενο τερματοφύλακα της Ρόβερς Τάμπυ Μόρτον και έκτοτε καθιερώθηκε κάτω από τα γκολπόστ της ομάδας. Εκτός από τον αθλητισμό, έχει ασχοληθεί και με το τραγούδι.

"Bend it like... Roy!: Μια σχέση αποκαθίσταται" (7/13)

(διασκευάζει από το κόμικ ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)


Ενώ οι συμπαίκτες μου παραμιλούσαν από τα φοβερά «καψόνια» που τους υπέβαλλε ο αγριεμένος Τόνυ (εγώ ήμουν τραυματίας όπως υποδήλωνε και το μπαστούνι που χρειάσθηκε να επιστρατεύσω αναγκαστικά εκείνες τις μέρες και έτσι τη γλίτωσα πολύ φθηνά...), στράφηκα έκπληκτος προς τη μνηστή μου και τη ρώτησα που είχε ανακαλύψει αυτό το «κελεπούρι» που είχε στα χέρια, ένα ταλαιπωρημένο σύγγραμμα με τον τίτλο “Memories of Archie Miller”. «Ψαχουλεύοντας το σωρό των βιβλίων που μου έδωσες για να προσφέρουμε στην κλήρωση της λαχειοφόρου αγοράς του χορού του συλλόγου, θυμάσαι; Ρίξε μια ματιά στην υποσημείωση που έχω κάνει στη σελίδα 29». Είχα καταλάβει πολύ καλά τι εννοούσε, μόλις κοίταξα στο επίμαχο σημείο. «Μόλις ο Τόνυ το διαβάσει αυτό, η συμπεριφορά του προς τον Μίλερ θα αλλάξει άρδην», σκέφτηκα φωναχτά. Κρατώντας παραμάσχαλα το σπάνιο πόνημα, ακολούθησα κατά πόδας τον προπονητή μας προς τα αποδυτήρια, καθώς οι παίκτες φαίνονταν έτοιμοι να επαναστατήσουν. Σκόπευα να του δείξω άμεσα το γραπτό, προκειμένου η εμμονή του στην κόντρα με τον αντίπαλο κώουτς να μην πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Επιστροφή στα '70ς! - Ζαγκόρ #24 (5/6/1971)

(γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Σας παρουσιάζω σήμερα το παλαιότερο τεύχος του αγαπημένου μου περιοδικού "Ζαγκόρ"που έχω στην κατοχή μου, ένα από τα ελάχιστα που κατάφερα και διέσωσα από την παιδική μου ηλικία, πριν έχω την τύχη να εμπλουτίσω τη συλλογή μου με κατοπινές προσθήκες!
Ο λόγος για το τεύχος υπ' αριθμόν 24, που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το Σάββατο 5 Ιουνίου του 1971, δηλαδή μόλις 3 ημέρες μετά τη διεξαγωγή του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου μεταξύ Άγιαξ και Παναθηναϊκού (2-0).

Η ταυτότητα του περιοδικού:

Επετειακό Νέος Μπλεκ #53 - Ο Αγριόγατος

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

Τέσσερα χρόνια Μπλεκ! Ποιος θα το περίμενε; Ένα από τα κόμικς που πέρασε χίλια κύματα και τελικά βγήκε νικητής μέσα από ένα απαιτητικό κοινό, σε μία χώρα της κρίσης είναι ακόμα ζωντανό! Κυκλοφόρησε λοιπόν σήμερα το 53ο τεύχος, το οποίο είναι ένα special νούμερο, με 32 έξτρα σελίδες (που περιλαμβάνουν 3 επιπλέον ιστορίες). 


Η πρώτη ιστορία του τεύχους, είναι του κεντρικού μας χαρακτήρα, Μπλεκ. Η 60-σελίδων ιστορία "Ο Αγριόγατος" είναι σε σενάριο Bane Kerac & Svetozar Obradovic και σχέδια Bane Kerac. Δημοσιεύθηκε στο γαλλικό Kiwi #412, τον Αύγουστο του 1989, και στην Ιταλία στο Il Grande Blek #116 τον Οκτώβριο του 2012. Στον πρωτότυπο ιταλικό τίτλο "Il Gatto Selvaticco", η ιστορία αποτελεί την 3η χρονολογικά δημιουργία του Bane Kerac (προηγούμενες του δημιουργίες του τα "Η Χαμένη Κοιλάδα", Νέος Μπλεκ #50, "Το Νησί των Μαύρων Ιπποτών" , Συλλεκτικό Μπλεκ #101). Αδημοσίευτη στη χώρα μας περιπέτεια. 
Στην νέα περιπέτεια του Μπλεκ, ο ήρωάς μας κατηγορείται για τον φόνο ενός Αμερικανού αξιωματικού. Ο Καθηγητής και ο Ρόντυ τον βοηθούν να δραπετεύσει, και μαζί προσπαθούν να ξεδιαλύνουν την πλεκτάνη που έχει στηθεί...


Η 2η ιστορία ανήκει στον Tarzan, του Joe Kubert. Στο νέο τεύχος, με την 18-σέλιδη ιστορία "Οι Αποστάτες", σε σενάριο Joe Kubert και σε σχέδια Frank Thorne και H. Chaykin (βασισμένο στον χαρακτήρα που δημιούργησε ο Edgar Rice Burroughs), κλείνει 7 δημιουργίες (μερικές μπήκαν στα Tarzan #1-2, Νέος Μπλεκ #50-52). Δημοσιεύθηκε στο Tarzan DC Comics #216, τον Ιανουάριο του 1973, και έπειτα στο άλμπουμ "Tarzan: The Joe Kubert Years Volume One" το 2006 από την Dark Horse Comics. Με πρωτότυπο τίτλο "The Renegades", δημοσιεύθηκε στην Ελλάδα στο Ταρζάν Σούπερ #48 του Δραγούνη, το 1977. 
Στη νέα περιπέτεια του ήρωα, μία ομάδα ιθαγενών λεηλατούν μία νοσοκομειακή μονάδα, και ο Ταρζάν καλείται να τους βρει!


Εισάγεται ο Ρίνγκο έπειτα, με την νέα του ιστορία 124-σελίδων "Οι άνδρες των βουνών", σε σενάριο D. Canzio, και σχέδια Franco Bignotti [Ζαγκόρ, Μίστερ Νο] & Lina Buffolente [Λοχαγός Μαρκ]. Με τον πρωτότυπο τίτλο "Gli uomini delle montagne" δημοσιεύθηκε στο Gli Albi del Cowboy #117-118, τον Αύγουστο του 1973 από τις εκδόσεις Araldo (αλλιώς γνωστή ως Sergio Bonelli Editore), και έπειτα επανεκδόθηκε από την Edizioni If, στο Il Piccolo Ranger #59, τον Απρίλιο του 2017. Η ιστορία θα δημοσιευτεί για πρώτη φορά πανελλαδικά, σε 3 μέρη, στα Μπλεκ #53-55. 
Στην ιστορία, ο Ρίνγκο και ο Ιμπραχίμ στον δρόμο τους προς το φρούριο, αποκλείονται λόγω κακοκαιρίας και παράλληλα σώζουν τη ζωή του Τζέιμς Ούεμπ, ενός αυθεντικού κυνηγού των βουνών. 

Το Παιδί Πάνθηρας συνεχίζει, με ακόμα 8 σελίδες, που αντιστοιχούν σε 4 επεισόδια. Συγκεκριμένα, στα επεισόδια "The Leopard from Lime Street #37-40" που εκδόθηκαν στο Βρετανικό Buster το 1976, και έπειτα επανεκδόθηκαν στο συγκεντρωτικό άλμπουμ The Leopard From Lime Street Album #1 της εκδοτικής Rebellion Comics (Roy of the Rovers). Σε σενάριο Tom Tully (Roy of the Rovers, 1975-1988) και σχέδια M. Western & E. Bradbury. Οι ιστορίες είχαν εκδοθεί στα Μπλεκ Νέας Περιόδου. 
Στη συνέχεια της ιστορίας λοιπόν, οι απαγωγείς του Φίνσυ κλείνουν ραντεβού με τον ήρωά μας, και τον εξαναγκάζουν σε μία δύσκολη αποστολή!


Το κόμικ που κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση στο τεύχος, είναι αδιαμφισβήτητα το κόμικ-βιογραφία του Bruce Lee! Στην ιστορία μαθαίνουμε πράγματα για τη ζωή του μεγάλου ηθοποιού και δασκάλου. Η ιστορία λοιπόν δημοσιεύθηκε από την εκδοτική TidalWave Publications, τον Ιανουάριο του 2014. Είναι 22 σελίδων, σε σενάριο C. Canibano, και σε σχέδια J. Wan. 

Ο επόμενος guest ήρωας του τεύχους είναι ο Μάρτιν Μίστερι, με την ιστορία "Ουρανός από Μόλυβδο" . Με πρωτότυπο Ιταλικό τίτλο "Cielo di Piombo" κυκλοφόρησε στο Martin Mystere Extra #22, το 2001. Η ιστορία είχε ξαναμπεί σε παλαιότερη έκδοση, σε εφημερίδα, τον Δεκέμβριο του 1996. Το 6 σελίδων κόμικ, είναι σε σενάριο Castelli και σχέδια Alessandrini. 
Στην short περιπέτειά του, ο Μίστερι αλλά και ο Ιάβα έχουν ένα μυστηριώδες ραντεβού...

Τέλος, επιστρέφει ο Νάθαν Νέβερ, με μία αδημοσίευτη παγκοσμίως περιπέτεια (2η ιστορία που δημοσιεύουμε πρώτοι παγκοσμίως, προηγουμένως στο Ζαγκόρ #3, την ιστορία του "Δίκαιου") με τίτλο "Κοιτώντας πίσω σου" σε σενάριο & σχέδια M. Alberti, με story τον ήρωά μας να αποδεικνύει τις δυσκολίες της ζωής ενός πράκτορα! 

Επιπλέον, ο Λευτέρης Ταρλαντέζος έχει ένα νέο 2-σέλιδο αφιέρωμα, όπου μας μιλάει για τον κομίστα και σκηνοθέτη Frank Miller! 


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Σελίδες: 160
Σχήμα: 15*21
Χρώμα: Έγχρωμο
Τιμή: €3,80
Σενάριο - Σχέδιο: Bane Kerac
Colorist: Άντυ Καντηλιώτη
Υπεύθυνος Έκδοσης: Λεωκράτης Ανεμοδουράς
Μετάφραση - Επιμέλεια/Διόρθωση Κειμένου: Κωνσταντίνα Φατούρου
Layout - Graphic Design: Μαρίνα Πάνου, Ρόζα Φατσέα
Lettering: Γιάννης Μπεβεράτος
Συγγραφέας Αφιερωμάτων: Λευτέρης Ταρλαντέζος

Τίτλος Εικονογραφημένης Ιστορίας: "Ο Αγριόγατος" (60 σελίδες)
Πνευματικά Δικαιώματα: Edizioni If, Dark Horse Comics, TidalWave Publications, Sergio Bonelli Editore
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ ΕΕ 2018


Κλείνοντας να ευχηθώ, χρόνια πολλά Μπλεκ!

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Roy Race: ο θρύλος του παγκόσμιου ποδοσφαίρου!

Roy Race: απ' το πενάκι της Yv. Hutton
(γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, από το λήμμα 'Roy of the Rovers', που ο ίδιος έχει επιμεληθεί στην ελληνική βικιπαίδεια)

Ο Ρόυ Ρέης είναι φανταστικός χαρακτήρας κόμικς, πρωταγωνιστής της σειράς "Roy of the Rovers", που δημοσιεύθηκε στη Μεγάλη Βρετανία από το 1954 έως και το 2001, σε διάφορα έντυπα. Είναι ο πιο διάσημος ποδοσφαιριστής της φανταστικής ομάδας Μέλτσεστερ Ρόβερς, αρχηγός, προπονητής, πρόεδρος και ιδιοκτήτης της, σε διάφορα χρονικά διαστήματα. Ήταν παντρεμένος από το 1976 έως το 1995 με την Penny Laine, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά. Η σύζυγός του απεβίωσε, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, όταν ο Ρόυ εργαζόταν ως προπονητής στην ιταλική ομάδα Monza. Σταθμούς στην καριέρα του Ρόυ Ρέης αποτέλεσαν η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας του συλλόγου το 1975 και ο βαρύτατος τραυματισμός του το 1993, λόγω του οποίου αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει την ενεργό δράση. 

Χαμένοι στη μετάφραση

Ο θρυλικός Rοy of the Rovers συνεχίζει να μας κρατά συντροφιά, χάρη στη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως να αναβιώσουν το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό κόμικ της Βρετανίας, σε συνεργασία με το TA NEA ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ.
Ο Roy Race, έχει πολλούς φίλους και στην Ελλάδα, παρά την εξαιρετική εκδοτική προσπάθεια όμως, η μετάφραση υστερεί σημαντικά, χαλώντας μια πραγματικά αξιέπαινη πρωτοβουλία.
Δε χρειάζεται να είναι αυτολεξεί η μετάφραση για να είναι ενδεδειγμένη, αρκεί να αποδίδει το νόημα, είναι φανερό ότι γίνεται προσπάθεια απόδοσης, είναι άκρως αποτυχημένη όμως, γιατί πολύ απλά δεν είναι ποδοσφαιρική.
Τα λάθη είναι σημαντικά και δείχνουν έλλειψη ποδοσφαιρικής γνώσης, έλλειψη γνώσης του αγγλικού ποδοσφαίρου γενικότερα, απαραίτητη στο συγκεκριμένο κόμικ που απευθύνεται κυρίως σε ποδοσφαιρικό αναγνωστικό κοινό.
Η ομάδα του Roy κινδυνεύει να αποκλειστεί από το League Cup, όχι από το κύπελλο Αγγλίας (F.A. Cup το ονομάζουν οι Άγγλοι), όμως συνεχώς στη μετάφραση βλέπουμε για ματς κυπέλλου!

Σε ένα εντυπωσιακό ολοσέλιδο καρέ, σε μια αναμέτρηση μέσα στη λάσπη, ενώ στο αγγλικό κείμενο αναφέρεται ότι «η Μέλτσεστερ είναι αήττητη στο πρωτάθλημα και είναι μέσα και στις δύο διοργανώσεις κυπέλλου, έχει πρόβλημα με τα πολλά παιχνίδια (σ.σ. αφού είναι μέσα σε όλες τις διοργανώσεις, με το log-jam oι Άγγλοι εννοούν το βεβαρημένο πρόγραμμα με τα απανωτά παιχνίδια), ενώ παίζει το πρώτο ματς των ημιτελικών του League Cup (oι ημιτελικοί του League Cup είναι διπλοί στην Αγγλία, αυτό ήταν το πρώτο ματς.)»
Στην ελληνική απόδοση βλέπουμε ότι «η Μέλτσεστερ αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα με τα ημιτελικά του κυπέλλου.»
Το λάθος είναι τεράστιο, πρόκειται για άλλη διοργάνωση, και είναι απορίας άξιο πως θα γίνει η μετάφραση στα επόμενα τεύχη, αφού η Melchester θα αποκλειστεί τελικά από το League Cup (συγγνώμη για το spoiler, αλλά δυστυχώς είναι απαραίτητο) και στη συνέχεια θα τη βλέπουμε να παίζει και για το κύπελλο. Πως θα εξηγηθεί στη μετάφραση ότι αποκλείστηκε από το κύπελλο (στην ουσία βέβαια πρόκειται για το League Cup), αλλά θα τη δούμε να …συνεχίζει στο κύπελλο (F.A. Cup, όπως προαναφέραμε);
Άλλο ένα τεράστιο λάθος είναι το παρατσούκλι του Roger Dixon (Ρότζερ Ντίξον) του παίκτη της Μέλτσεστερ που σκοράρει όταν μπαίνει αλλαγή στο ματς.
«Super-Sub» είναι το προσωνύμιο που του χάρισαν οι οπαδοί της Melchester, όχι….σούπερ, όπως βλέπουμε στο Roy of the Rovers που κρατάμε στα χέρια μας. Super-sub (Super-substitute) είναι η «χρυσή αλλαγή» που λέμε στο ποδόσφαιρο, όταν
αναφερόμαστε σε έναν παίκτη που μπαίνει αλλαγή και σκοράρει. Και στις σκέψεις του Ρόι βγαίνει διαφορετιικό νόημα όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, ας μείνουμε όμως στη «χρυσή αλλαγή»
Το συγκεκριμένο Roy of the Rovers που κρατάμε στα χέρια μας γράφτηκε τη σεζόν 1976-77 (27 Νοεμβρίου του 1976 είναι το επεισόδιο που ο Dixon παίρνει το προσωνύμιο super-sub) και προφανώς υπάρχει επιρροή από τον …original super-sub, τον David Fairclough, παίκτη
που έπαιξε στη Liverpool από το 1975 έως το 1983 και τη σεζόν 1976-1977 και πήρε το παρατσούκλι Super-sub. To διασημότερο γκολ του ήταν στο Αnfield , στα προημιτελικά του κυπέλλου πρωταθλητριών, κόντρα στη St Ettiene όταν μπήκε στο τελευταίο εικοσάλεπτο και 6 λεπτά πριν τη λήξη έδωσε τη νίκη-πρόκριση, σε μια από τις πιο αξέχαστες βραδιές της LiverpoolAξέχαστη και η περιγραφή του δημοσιογράφου της ITV, Gerald Sinstadt που φώναξε: «Supersub strikes again
Με το Roy of the Rovers να γράφεται εκείνη τη σεζόν φαντάζει απίθανο να μην παραπέμπτει στον Fairclough o Roger Dixon, όπως και να έχει όμως η μετάφραση είναι λάθος κι αυτό είναι το θέμα μας.
Βλέπουμε δύο πολύ βασικά λάθη στη μετάφραση, το μπέρδεμα δύο διαφορετικών διοργανώσεων League Cup και F.A. Cup (Λιγκ Καπ και κύπελλο Αγγλίας) αλλά και τη «χρυσή αλλαγή» να αποδίδεται ως …σούπερ.
Σε ένα άλλο καρέ που εισάγει ιστορία, ο 5ος γύρος του League Cup αναφέρεται ως 5ος γύρος του κυπέλλου, ενώ φυσικά επαναλαμβάνεται το λάθος του Super-sub
Eδώ έχουμε τη Μέλτσεστερ να κάνει το 2-0 με δύο γκολ του Ρόι, δεν αναφέρεται όμως πουθενά ότι ο Ρόι έχει βάλει και τα δύο γκολ. Μια σημαντική παράλειψη, ενώ δεν αναφέρεται και η …βολίδα, ο «πύραυλος του Ρόι» (Raceys rocket) σήμα κατατεθέν του πρωταγωνιστή των ιστοριών.
Αυτά είναι τα σημαντικότερα λάθη, υπάρχουν όμως κι άλλα εξίσου ενδεικτικά.
Στο ξεκίνημα της ιστορίας που ο Ντίξον στέλνει τη μπάλα στο δοκάρι, σε ένα χορταστικό ολοσέλιδο καρέ, το «τι κεφαλιά παραλίγο να γίνει το 2-0» μεταφράζεται ως … «παραλίγο ο Ντίξον» εδώ δηλαδή χάνουμε και το σκορ, αλλά το σημαντικότερο λάθος είναι αυτό στο τετραγωνάκι που αποτελεί την εισαγωγή της ιστορίας. 
Στην πανίσχυρη (σωστή απόδοση εδώ) Μέλτσεστερ αρκεί μόνο μια ισοπαλία με την Τάινκαστερ (όχι Τινκάστερ, αν κι εδώ το λάθος είναι ασήμαντο) για να επεκτείνει το ρεκόρ συλλόγου στα 20 σερί ματς χωρίς ήττα! Στη μετάφραση διαβάζουμε ότι η Μέλτσεστερ χρειάζεται ισοπαλία ή νίκη για να …διατηρήσει αήττητο ρεκόρ σε 20 αγώνες! Δε βλέπουμε πουθενά ότι έγινε ρεκόρ συλλόγου το οποίο φυσικά επεκτείνεται, ενώ κλασικά το super-sub εμφανίζεται πάλι ως σούπερ.
Η μετάφραση είναι σε πολλά σημεία περιληπτική (δεν ξέρουμε αν οφείλεται στη γραμματοσειρά ή στο μέγεθος των καρέ), υπάρχουν όμως φορές που δεν γίνεται ξεκάθαρη.
Όταν ο Μπλάκι συγχαίρει τον Ρόι λέγοντας του «αήττητοι στο πρωτάθλημα και στα ημιτελικά του Λιγκ Καπ, αυτά θα είναι φοβερά Χριστούγεννα» ο Ρόι απαντά «το είχα ξεχάσει» ενώ στο αγγλικό κείμενο αναφέρει ξεκάθαρα ότι είχε ξεχάσει ότι είναι Χριστούγεννα. Φυσικά τα ημιτελικά του Λιγκ Καπ μεταφράζονται απλά ως «ημιτελικά του κυπέλλου». 
Στη συνέχεια ο Ρόι αναφέρει ότι Μπέν Γκάλογουεϊ, ο γενικός διευθυντής της ομάδας δεν θα μπορέσει να κάνει τον Άγιο Βασίλη μιας και κρυολόγησε. Δεν αναφέρεται πουθενά η αιτία στην ελληνική μετάφραση (ο βαρύ κρυολόγημα), γι αυτό τη χαρακτηρίζουμε περιληπτική σε πολλά σημεία, κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό, αρκεί να μην αλλάζει το νόημα κι εδώ δεν το αλλάζει.
Δεν θέλουμε να γίνουμε υπερβολικοί, πιστεύουμε στην απόδοση κι όχι στην πιστή μετάφραση, π.χ. στο πανό που στο αγγλικό κείμενο γράφει «Roys our goalden boy» μια
χαρά μας κάνει το «Ρόι, ο χρυσός μας γκολτζής», στο συγκεκριμένο καρέ όμως θα διαπιστώσετε πάλι ότι το League Cup μεταφράζεται ως κύπελλο, είναι κάτι που δυστυχώς θα βρείτε σε όλο το τεύχος.
Υπάρχουν πολλά σημεία που αλλάζουν το νόημα, αναφέραμε τα πλέον σοβαρά, όχι για να στηλιτεύσουμε μια τόσο αξιόλογη προσπάθεια, αλλά για να τη βοηθήσουμε να βελτιωθεί, να γίνει καλύτερη, αντάξια της αυθεντικής.
Aκόμα και ο τίτλος του τεύχους «Το ακατάρριπτο ρεκόρ» δεν είναι σωστός, δε γίνεται πουθενά αναφορά σε «unbroken record» το «unbeaten record» αναφέρεται συνεχώς στο κείμενο, «Το αήττητο ρεκόρ» θα ήταν πιο αντιπροσωπευτικός τίτλος.
Για να μην αναφέρουμε μόνο τα αρνητικά, που έτσι κι αλλιώς αφορούν μόνο τη μετάφραση, αξίζει να σημειώσουμε ότι έχει γίνει εξαιρετική επεξεργασία κι η ποιότητα των χρωμάτων και της εκτύπωσης είναι ανώτερη του αυθεντικού, όσο απίστευτο κι αν φαντάζει κάτι τέτοιο.
Εξαιρετικά και τα αφιερώματα του Λευτέρη Ταρλαντέζου, στο τεύχος που κυκλοφόρησε -και μπορείτε ακόμα να βρείτε- αναφέρεται στον εκπληκτικό Paul Trevillion, τον σημαντικότερο εικονογράφο αθλημάτων, οι λάτρεις του ποδόσφαίρου τον έμαθαν όχι τόσο από τη δουλειά του στον Roy of the Rovers, αλλά στο αξεπέραστο «Υοu are the Ref» (είσαι ο διαιτητής).
Μην σας το χαλάμε όμως, αξίζει να διαβάσετε και να κρατήσετε το εξαιρετικό αφιέρωμα του Λευτέρη Ταρλαντέζου κι αξίζει να έχει στο χέρια σας το ελληνικό Roy of the Rovers, προσέξτε μόνο μη …χαθείτε στη μετάφραση.

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

"Bend it like... Roy!: Μια απρόοπτη συνάντηση" (6/13)

(του Νικου Δημ. Νικολαΐδη)

Το κλίμα στην έδρα των αντιπάλων μας ήταν φανταστικό. Αμέσως μόλις κάναμε την εμφάνισή μας στον αγωνιστικό χώρο οι Ολλανδοί οπαδοί «χάλασαν τον κόσμο» με τις ιαχές τους, αλλά εμείς δε φοβηθήκαμε, άλλωστε δεν ήταν η πρώτη φορά που θα παίζαμε κάτω από τέτοιες συνθήκες. Γνωρίζοντας ότι η Ζίντεν θα ξεκινούσε –αναγκαστικά- πολύ επιθετικά (αφού χρειαζόταν να μας βάλει δύο γκολ) κάναμε ότι ακριβώς δεν περίμενε. Δηλαδή φουλ επίθεση! Με τη σέντρα, έδωσα τη μπάλα δίπλα μου στον Τζάμπο Τράνζον  και εκείνος τη γύρισε στον Τζίμι Σλέϊντ, που ερχόταν με ορμή από την άμυνά μας. Όλοι πίστεψαν πως θα επιχειρούσε γέμισμα, όμως αυτός πάσαρε ακόμη πιο πίσω στο Μπάξτερ που με μία αστραπιαία τραβέρσα βρήκε στο αντίθετο άκρο της επίθεσής μας τον ήδη προωθημένο Ντέρυ και εκείνος την άνοιξε ακόμη περισσότερο, για τον Βέρνον Έλιοτ. Η υπέροχη σέντρα του αριστερού μας εξτρέμ κατέληξε στην καρδιά της μικρής περιοχής, εκεί όπου ο Λόφτυ πήρε μια παλικαρίσια κεφαλιά από δυο μπακ της Ζίντεν και μου πρόσφερε έτοιμο γκολ. Έτσι, με ένα μονοκόμματο βολέ πάνω στην κίνηση ξετίναξα τα δίχτυα τους και βρεθήκαμε με «αέρα» δύο τερμάτων. Όλα κυλούσαν ιδανικά για μας, παρά τη μεγάλη πίεση που δεχθήκαμε στη συνέχεια. 

Επιστροφή στα '70ς! - Όμπραξ #62 (19/8/1972)

Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης

Στο εξώφυλλο του ιστορικού τεύχους υπ' αριθμόν 62 (με διαστάσεις "τσέπης" 17Χ12 εκ., σελίδες 52, τιμή 3 δραχμές, τίτλος "Τα χαμένα τουφέκια") που κυκλοφόρησε το Σάββατο 19 Αυγούστου 1972 από τις "Γενικές Εκδοτικές Επιχειρήσεις" [του Στυλιανού Ανεμοδουρά] δεσπόζει η μορφή του ... frontman του εντύπου, λοχαγού ΜΑΡΚ ("Il Commandante Mark") με τον πιστό σκύλο Φλοκ στα πόδια του και έχοντας ως φόντο έναν ινδιάνικο καταυλισμό (μια εικόνα του Pietro Sartoris των "eSseGeSse"). Το "Πρωτότυπο Εικονογραφημένο Περιοδικό Όμπραξ" περιείχε αποκλειστικότητες των εκδόσεων "Sartoris, Torino", ενώ συντελεστές της έκδοσης ήταν επίσης ο Θεόδωρος Καλαγκάνης (που είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια) και ο Τάκης Μπεβεράτος (στη χρωμολιθογράφηση).
Επισημαίνουμε ότι το σχέδιο του εξώφυλλο προέρχεται από την πρωτότυπη Ιταλική έκδοση και συγκεκριμένα εκείνη του τεύχους 20, που κυκλοφόρησε την 1η Απριλίου του 1968 με τίτλο "Η Ιερή Ασπίδα" ("Lo Scudo Sacro").
Απρίλιος 1968

Περιεχόμενα


Στην κύρια ιστορία του ΜΑΡΚ (σελίδες 3-6), ο ατρόμητος Αμερικανός λοχαγός βρίσκεται αντιμέτωπος με τον μυστηριώδη "άνθρωπο χωρίς πρόσωπο" (που όπως αποδεικνύεται ήταν ο προδότης ιατρός Γκάλλιμερ) και τους συνεργούς του, οι οποίοι συνεργάζονταν με το Βρετανό αξιωματικό Ντίξον. Ο γενναίος επικεφαλής των "Λύκων του Οντάριο" θα βγει νικητής απ' τη μονομαχία μαζί του, ενώ ακριβώς την ύστατη ώρα -και από κοινού με τον ινδιάνο φίλο του "Θλιμμένο Μπούφο"- διασώζουν τον Μίστερ Μπλουφ που κινδύνευε να πνιγεί, παγιδευμένος μέσα σε μια υπόγεια αποθήκη! Την ιστορία έχουν εικονογραφήσει ο Darrio Guzzon (3 σελίδες) κι ο Pietro Sartoris (1 σελίδα).


Ακολουθεί η αρχή νέας ιστορίας με τίτλο "Ο Θλιμμένος Μπούφος αγριεύει" (σελίδες 7-20). Ένα πλοίο ονόματι 'Άιγκλον" που μεταφέρει 1.000 τουφέκια προοριζόμενα να ενισχύσουν τον αγώνα των Αμερικανών πατριωτών, αναμένεται να φτάσει στο οχυρό Οντάριο. Στην απαραίτητη κωμική "πινελιά" του σεναρίου, ο Θλιμμένος Μπούφος πέφτει θύμα της εξυπνάδας του Φλοκ (!) και ορκίζεται εκδίκηση! Εν τω μεταξύ ο Μαρκ βγαίνει έφιππος από το φρούριο προκειμένου να ανιχνεύσει την απέναντι όχθη της λίμνης και καταφέρνει να εξουδετερώσει δυο ινδιάνους της φυλής των "Κρηκ" που ενέδρευαν. Καθώς είναι οπλισμένοι με τουφέκια του ίδιου τύπου με αυτά που περιμένουν οι επαναστάτες, ο Μαρκ τους ανακρίνει μαθαίνοντας ότι τα όπλα έχει προμηθευτεί ο αρχηγός της φυλής 'Πόκανουτ' απ' το κοντινό χωριό 'Ρος-Ταουν'. Εν τω μεταξύ καταφθάνει ο δεκανέας Ουώρεν, ενημερώνοντας πως το χωριό έχει καταληφθεί από ένα Αγγλικό τάγμα και έτσι ο Μαρκ, με τη βοήθεια του Κάπτεν - Γάντζου καταστρώνει ένα λεπτομερές σχέδιο επίθεσης με στόχο να ανακαλύψει τι κρύβεται πίσω από αυτή την μπλεγμένη κατάσταση.  (Το επεισόδιο σχεδιάζουν και τα τρία μέλη των "eSseGeSse", εναλλάξ, σύμφωνα με την πάγια τακτική τους).


Στην αντίστοιχη περιπέτεια του 'Όμπραξ", ο άσσος των μεταμφιέσεων έχει μόλις επέμβει υπέρ μιας γυναίκας την οποία βασάνιζαν Μεξικανοί αστυνομικοί για να τους αποκαλύψει το κρησφύγετο του παράνομου Χουάν Ματάντσα. Έτσι ο 'Όμπραξ" γίνεται κι αυτός με τη σειρά του στόχος της καταδίωξης των Αρχών της περιοχής. Μετά από μια επεισοδιακή συνάντηση με τον αντάρτη, οι δυο άντρες συνδέονται με φιλία και αποφασίζουν να δράσουν από κοινού, για να απελευθερώσουν το "Βαρώνο" και το "Φαγάνα" τους οποίους έχει φυλακίσει άδικα στην κοντινή πόλη Παχούκα ένας διεφθαρμένος δικαστής.

Ο ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟΣ - "Οι δυο Κοντοστούπηδες"
Στο αφήγημα του Στέλιου Ανεμοδουρά το οποίο διανθίζεται από δυο σχέδια του Βύρωνα Απτόσογλου, η ηρωική τετράδα των Υπερανθρώπων μαζί με το γκαφατζή νάνο "Κοντοστούπη" και το συμπαθητικό αλλά και σκανδαλιάρικο τερατάκι "Τσιπιτσίπ" συγκρούονται με "Εκείνον", έναν αιμοσταγή κακοποιό που έχει την ικανότητα να παίρνει διάφορες μορφές!

Σελίδα 49: "Θα πεθάνει και η Γη μας..."
Άρθρο του διάσημου συγγραφέα έργων επιστημονικής φαντασίας Ισαάκ Ασίμωφ, που καταλήγει σε διάφορες προβλέψεις για την τύχη του πλανήτη μας, με βάση τις εργασίες του Σκώτου γεωλόγου  Τζέιμς Χάτον (1785) και τις έρευνες των ατομικών επιστημόνων της δεκαετίας του '30 και εντεύθεν.

Σελίδα 50: Αναγγελία της επικείμενης κυκλοφορίας του περιοδικού "Μπλεκ", με το οποίο θα δοθεί ως δώρο στους αναγνώστες ένα τεύχος του περιοδικού "Σινεάκ".

Σελίδα 51: Γελοιογραφία.


Οπισθόφυλλο: Από την "Ευρωπαϊκή Πινακοθήκη Ποδοσφαίρου" δημοσιεύεται μια ομαδική φωτογραφία της βρετανικής ομάδας "Ουέστ Μπρόμγουιτς Άλμπιον".


  • Οι εικόνες (πλην του εξωφύλλου) προέρχονται από το αρχείο του συγγραφέα Γιάννη Κουκουλά.

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Master of kung fu από Doug Moench, Paul Gulacy, Gene Day,Mike Zeck

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Ένας από τους καλύτερους τίτλους της Marvel στη δεκαετία του '70 (όταν η εταιρεία έβγαλε τα σημαντικότερα ίσως περιοδικά της, με τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της και, οι πειραματισμοί της δεν σταματούσαν να εκπλήσσουν ευχάριστα) ήταν το Master of Kung Fu.
Η Μarvel ακολουθώντας τη μόδα της εποχής με τον καταιγισμό των kung fu ταινιών, και της ομότιτλης σειράς με τον David Carradine, δημιουργεί έναν από τους σημαντικότερους και πιο "αληθινούς" χαρακτήρες της τον Shang-Chi (επινόηση των Steve Englehart/σενάριο και Jim Starlin/σχέδιο) στο Special Marvel Edition #15 (Δεκέμβριος του 1973).
Γιος του διαβόητου και σατανικού Fu manchu (δημιούργημα του Sax Rohmer στα pulp fiction βιβλία της δεκαετίας του '30), άριστος τεχνίτης των πολεμικών τεχνών, εγκαταλείπει τον πατέρα του όταν μαθαίνει το πραγματικό του σατανικό πρόσωπο και εντάσσεται στην ομάδα του Sir Denis Nayland Smith που τον κυνηγά μια ζωή να τον εξοντώσει...
Μετά από 2-3 τεύχη οι Starlin και Englehart αποχωρούν για να δώσουν τη θέση τους στο creative team των Doug Moench και Paul Gulacy (λέγε με και κλώνο του Steranko), οι οποίοι απογειώνουν τον τίτλο σεναριακά και σχεδιαστικά και δημιουργούν ένα αμάλγαμα ταινιών Bruce Lee και James Bond, όπου την καταιγιστική δράση διαδέχονται οι φιλοσοφικές ανησυχίες του κεντρικού χαρακτήρα..Μία από τις μοναδικές αυτές στιγμές σε creative team των κόμικ που ο ένας δημιουργός(συγγραφέας)συμπληρώνει τον άλλο(σχεδιαστή)και το αντίθετο.Δύο δημιουργοί ενεργούν σαν μία καλλιτεχνική δύναμη που δημιουργούσε κάθε μήνα και ακόμα ένα ξεχωριστό τεύχος..
Αν και ο Shang-Chi άνηκε στο κανονικό Marvel universe(και όχι σε κάποια παράλληλη εκδοχή του)η εμφάνιση άλλων σούπερ-ηρώων ήταν σπάνια στον τίτλο του,κάνοντας το περιοδικό ξεχωριστό και κατά κάποιο τρόπο ποιο "αληθινό" στους αναγνώστες..Πολύ καλό ήταν επίσης και το πιό ενήλικο ασπρόμαυρο magazine(από εκείνα που έβγαζε η Marvel τη δεκαετία του '70)Deadly hands of kung fu όπου φυσικά οι δημιουργοί είχαν μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων καθώς έλειπε ο γνωστός κώδικας δεοντολογίας να τους δένει τα χέρια...
Ακολούθησαν και άλλοι σπουδαίοι σχεδιαστές στον τίτλο όπως Gene Day και Mike Zecκ.Που φυσικά άφησαν το δικό τους στίγμα στον τίτλο με το προσωπικό τους στύλ και το μεγάλο ταλέντο τους. Μέσα στους 5 καλύτερους τίτλους της Marvel της δεκαετίας του '70 και όχι μόνο!!Στην Ελλάδα είχαμε οι παλαιότεροι την τύχη να διαβάσουμε σχεδόν όλη τη σειρά από τις εκδόσεις Καμπανά πρώτα σε δικό του αυτόνομο περιοδικό(τα περιοδικά της σκληρής γενιάς)και μετά στο εβδομαδιαίο μικρό σχήματος Σπάιντερ-Μαν πριν η σειρά ολοκληρώσει τον κύκλο της και αντικατασταθεί απο τον Rom spaceknight.Κάποιες ιστορίες του είχαν μπει και στο Μικρό Αρχηγό σαν Bruce Lee!!!!!!!

Ο... "νονός" του Ρόυ Ρέης!



Ο φλεγματικός Βρετανός συγγραφέας Barrie Tomlinson έχει συνδέσει το όνομά του άρρηκτα με τη σειρά "Roy of the Rovers", καθώς διετέλεσε επί σειρά ετών εκτελεστικός διευθυντής στα δημοφιλή περιοδικά "Tiger" και "Roy of the Rovers" των εταιρειών "I.P.C." και "Fleetway".

"Bend it like... Roy!: Μια απάτη ξεσκεπάζεται!" (5/13)


(Διασκευή: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Στην τελευταία μας προπόνηση πριν τον αγώνα έδωσαν και πάλι το «παρών» οι ενθουσιώδεις νεαρές θαυμάστριες που δεν έλεγαν να αφήσουν σε χλωρό κλαρί τον Τσάρλυ, σε σημείο που μας κίνησε την περιέργεια όλη αυτή η κατάσταση. «Πως είναι δυνατόν να απέκτησε ξαφνικά τόση δημοσιότητα, με έναν μόλις δοκιμαστικό δίσκο που έκανε» αναρωτήθηκε εύλογα ο Μπλάκυ αν και οι δυο μας ήδη είχαμε σχεδόν αντιληφθεί τι πραγματικά συνέβαινε. Η ευχάριστη ωστόσο έκπληξη εκείνης της μέρας ήταν η εμφάνιση στο γήπεδο της Μπάρκλεϋ του στενού μου φίλου και διάσημου καλλιτέχνη Μάρτυ Μίλερ. Ο Μάρτυ δούλευε τότε στο γνωστό κλαμπ της πόλης «Κάθριν Χουήλ», το οποίο από ότι θυμόμουν ανήκε στις επιχειρήσεις «Σταρλάϊν» που ήθελαν να αποκτήσουν τον Τσάρλυ και να τον εντάξουν ως τραγουδιστή στο δυναμικό τους.