Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

OLD BOY (オールド・ボーイ) από Garon Tsutsiya και Nobuaki Minegishi


Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Πόσο μακρυά μπορεί να φτάσει κάποιος για να κορεστεί η δίψα του για εκδίκηση;;Την απάντηση μας τι δίνουν οι Garon Tsutsiya(που δυστυχώς έφυγε πρόσφατα τον Γενάρη του 2018) και Nobuaki Minegishi στο πολύ καλό Old Boy που δημοσιεύτηκε από το 1996 μέχρι το 1998 στο περιοδικό Weekly Manga Action.Κυκλοφόρησε αργότερα σε 8  tankōbon(τόμους)που ολοκλήρωναν την ιστορία σε 79 κεφάλαια.

10 χρόνια πριν ένας άντρας ο Shinichi Gotō,χωρίς να γνωρίζει το γιατί και το πώς,απαγάγεται και κλείνεται για όλο αυτό το διάστημα μέσα σε ένα δωμάτιο...Η μοναδική του επαφή με τον έξω κόσμο είναι μία τηλεόραση και οι φωνές των "δεσμοφυλάκων" του...Στα 10 αυτά χρόνια σκλαβιάς ο Shinichi χάνει την αίσθηση του χρόνου,την ταυτότητα του,την ελπίδα να ξαναδεί το φως του ήλιου...Αρχίζει όμως να μεταμορφώνει τον εαυτό του σε κάτι διαφορετικό...Σκληρότερο και δυνατότερο...Και πιο επικίνδυνο...

Μία μέρα τον υπνωτίζουν ξανά,και όταν ξυπνάει είναι και πάλι ελεύθερος,χωρίς εξήγηση όπως ακριβώς είχε γίνει και στην απαγωγή του 10 χρόνια πριν...Και ο Shinichi θα προσπαθήσει να μαζέψει τα κομμάτια αυτού που πρίν μία δεκαετία ήταν η ζωή του(αρχίζει να δουλεύει σε οικοδομή,γνωρίζει μία γλυκιά κοπελίτσα την Eri που τον βοηθά στην αναζήτηση του,βρίσκει ένα παλιό φίλο που έχει ένα bar),προσπαθώντας να βρει το πώς και το γιατί του την στέρησαν οι απαγωγείς του.Και το κυριότερο ποιος ή ποιοι είναι αυτοί;;;Όταν όμως θα βρει τον υπεύθυνο, ο ρόλος του θύματος και του θύτη ίσως δεν είναι αυτός που φαντάζονταν...Και ένα παιχνίδι μεταξύ γάτας και ποντικιού θα αρχίσει,με πολύ απρόβλεπτες συνέπειες...

Έιναι το manga στο οποίο βασίστηκαν τόσο ο κορεάτης σκηνοθέτης  Park Chan-wook(στην ταινία του 2003 με τον ίδιο τίτλο που κέρδισε το βραβείο κριτών των φεστιβάλ των Καννών)όσο και ο Spike Lee στο αμερικάνικο remake του 2013 με πρωταγωνιστές τον Josh Brolin &Elisabeth Olsen.Όσοι όμως περιμένουν να διαβάσουν ένα adaptation των ταινιών αυτών σε manga μάλλον λιγάκι θα απογοητευθούν...

Η ιστορία του manga επιμένει περισσότερο στη ψυχολογία των χαρακτήρων,στο μυστήριο της φυλάκισης του πρωταγωνιστή και στην προσπάθεια του να το λύσει,και στα κίνητρα που οδήγησαν τον απαγωγέα στο να καταστρέψει τη ζωή ενός "αθώου" φαινομενικά ανθρώπου.Η δράση κυλάει αργά τις περισσότερες φορές(αυτό δεν σημαίνει όμως ότι κάνει κοιλιά),ενώ φυσικά δεν υπάρχουν τόσες σκηνές δράσης ή "ξυλοφορτώματος" που υπήρχαν και στις δύο ταινίες.Αυτό δεν σημαίνει ότι η ιστορία δεν είναι καλή.Από τον πρώτο τόμο η αγωνία τυλίγει τον αναγνώστη και μαζί με τον Shinichi προσπαθεί να βρει τις απαντήσεις που στην αρχή ειδικά φαίνονται να είναι ανεξήγητες...Έχουμε μία πλήρη ανάπτυξη των χαρακτήρων οι οποίοι κάθε άλλο παρά ρηχοί είναι, οι διάλογοι είναι ζωντανοί,λιτοί όπου χρειάζεται έτσι ώστε να μην κουράζουν τον αναγνώστη(άμα το έγραφε κάποιος συγγραφέας στυλ του Bendis θα χρειαζόμασταν τους διπλάσιους τόμους για να ολοκληρωθεί η ιστορία)ενώ το φινάλε της ιστορίας διαφέρει κατά πολύ από εκείνο των ταινιών,και ίσως θεωρηθεί πιο άγευστο για τα δυτικά δεδομένα.Φυσικά αυτό που αποζημιώνει με το παραπάνω τυχών σεναριακές "αδυναμίες" είναι το εκπληκτικό artwork του Nobuaki Minegishi.

Σχεδιαστικά άρτιο,με σωστές αναλογίες σωμάτων,εκφραστικότητα πρόσωπα των χαρακτήρων,και λεπτομερέστατα και αληθοφανή background δίνει στην ιστορία μία άλλη δυναμική,ταιριάζοντας απόλυτα με όλη την ατμόσφαιρα.Mου θύμισε επίσης σε πολλά σημεία την δουλειά του Naoki Urasawa(Pluto,20th Century boys και Monster που θα αναφερθώ σε μελλοντικό μου άρθρο).
Το manga εκδόθηκε στην Αμερική από την Dark Horse comics σε 8 τόμους από τον Ιούλιο του 2006 μέχρι τον Οκτώβριο του 2007,και την ίδια χρονιά κέρδισε το βραβείο Eisner για την καλύτερη αμερικάνικη έκδοση διεθνούς υλικού(από Ιαπωνία).Σας προτείνω να ρίξετε μία ματιά στη σειρά αν βρείτε κάποιον από τους τόμους.Για όποιον θέλει να διαβάσει ένα σοβαρό και περισσότερο εκλεπτυσμένο manga.

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Κόρτο Μαλτέζε - "Τα Κεφάλια Των Μανιταριών" & "Η Κόνγκα Της Μπανάνας" (Παρουσίαση - Κριτική)

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής


Έφτασε και το 7ο κατά σειράν άλμπουμ του Κόρτο Μαλτέζε μαζί με το Έθνος της Κυριακής (20/5). Το νέο άλμπουμ περιλαμβάνει 2 ακόμα περιπέτειες του ναυτικού, τις "ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ" & "Η ΚΟΝΓΚΑ ΤΗΣ ΜΠΑΝΑΝΑΣ" . Και οι 2 κλασσικές, για πρώτη φορά στην Ελλάδα έγχρωμες, με νέα εξώφυλλα και μετάφραση! 

Αποτελούν τις πρώτες 2 ιστορίες του Γαλλικου άλμπουμ "Όλο και πιο μακριά..." ("Corto Toujours un pleu plus loin"), όπως και την 4η και 1η ιστορία των Ελληνικών άλμπουμ, Ο Αετός της Βραζιλίας/Ένας Αετός Στη Ζούγκλα και του Βουντού για τον Κύριο Προέδρο, αντίστοιχα. Παίρνουν τόπο στην Λατινική Αμερική, και συγκεκριμένα στη Βενεζουέλα και στη Νικαράγουα το έτος 1917. Τέλος, αποτελούν την 7η και 8η περιπέτεια από τη Γαλλική έκδοση Pif Gadget

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

"The name is Bond... James Bond!"


Απόσπασμα από το comic strip με πρωταγωνιστή τον πράκτορα 007 του Ian Fleming (1908 - 1964) όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Daily Express (1966 - 1977). Η σειρά ανά-δημοσιεύθηκε στην Ελλάδα από την εφημερίδα 'Έθνος" στα τέλη της δεκαετίας του '60.
Το σχέδιο είναι του σπουδαίου εικονογράφου (γεννημένου στα 1927) Yaroslav ‘Larry’ Horak.


Μνήμη «Θάνου Αστρίτη»


Σαν σήμερα πριν από 101 έτη ήρθε στον κόσμο μια προσωπικότητα που έμελλε να  αφήσει το τεράστιο «αχνάρι» της στην ελληνική δημοσιογραφία, αλλά (κυρίως) στην εγχώρια παραγωγή εικονογραφημένων εκδόσεων. Στις 22 Μαΐου του 1917 γεννήθηκε στην Αθήνα -με καταγωγή από τη Μάνη- ο σπουδαίος συγγραφέας Στέλιος Ανεμοδουράς (στο στιγμιότυπο με τα δυο του εγγόνια, Ναταλία και Λεωκράτη, ο οποίος μάλιστα γεννήθηκε την ίδια ημερομηνία με τον παππού του, 62 χρόνια αργότερα). Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας ενώ έμαθε τρεις ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά). Σε νεαρή ηλικία εντάχθηκε στην Ε.ΠΟ.Ν.

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Welcome to the club, Roy! - Το Θύμα και ο Θύτης [Μέρος Β]

(Διασκευή από το κόμικ: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)


Καθώς το πρώτο επίσημο ματς πλησίαζε, η δημοφιλία των παιδιών αυξανόταν κατακόρυφα. Ο Τζίμυ, ο Τζεφ, ο Μέρβιν και οι υπόλοιποι δεν προλάβαιναν να υπογράφουν αυτόγραφα, σε κάθε επίσημη εμφάνισή μας. Διείδα τον κίνδυνο («να πάρουν τα μυαλά τους αέρα») και σκλήρυνα τη στάση μου μέσα στα αποδυτήρια, προειδοποιώντας τους πως, αν συνέχιζαν αυτή τη ναρκισιστική συμπεριφορά, θα τους τιμωρούσα! Έπρεπε να είμαι όσο το δυνατό πιο απαιτητικός μαζί τους, διότι οι κίνδυνοι πάραμόνευαν. Δεν ήθελε πολύ να έρθεί η πρώτη αποτυχία και τότε ήμουν βέβαιος ότι όλοι θα περίμεναν να επωφεληθούν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. "Όλες οι ομάδες θα παίξουν αφηνιασμένα για να μας κερδίσουν" θυμάμαι να τους λέω κάποια στιγμή, ενώ οι περισσότεροι από αυτούς απορούσαν για τον έντονο ρυθμό που είχα επιβάλει.

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Μπλεκ #54: Ραγισμένη Καρδιά - Η Καλύτερη Ιστορία Μπλεκ; (Ανάλυση - Κριτική)

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής

Έφτασε λοιπόν και στα Ελληνικά η περιπέτεια «ΡΑΓΙΣΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΑ», στο νέο της τεύχος #54. Η ιστορία αυτή είναι Σέρβικης καταγωγής, σε σενάριο και σχέδια Brainslav «Bane» Kerac.

Είναι η προσωπικά αγαπημένη μου περιπέτεια Μπλεκ (δείτε σχετικό άρθρο εδώ) για διάφορους λόγους που πιστεύω πως αξίζουν ολόκληρο άρθρο, καθώς η ιστορία χρειάζεται πολύ, μα πάρα πολύ ανάλυση. Πολλοί, μαζί με εμένα, την ονομάζουμε η καλύτερη ιστορία του Μπλεκ όλων των εποχών. Γιατί όμως; Αυτό θα απαντήσουμε σήμερα…

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

SANDMAN του Neil Gaiman

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

“People think dreams aren't real just because they aren't made of matter, of particles. Dreams are real. But they are made of viewpoints, of images, of memories and puns and lost hopes.” 
― Neil Gaiman

Στα τέλη της δεκαετίας του '80 ο περισσότερος κόσμος έβλεπε πλέον με διαφορετικό μάτι την παρουσία των κόμικς στη σύγχρονη κουλτούρα και αυτό είχε επιτευχθεί με δημιουργίες όπως το Watchmen του Alan Moore,Dark Knight Returns του Frank Miller και Μaus του Art Spiegelman κ.α.Δημιουργίες όπως αυτές έκαναν τους περισσότερους να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους για το τι ακριβώς είναι τα κόμικς και σε ποιες ηλικίες απευθύνονται...Για πρώτη φορά τα κόμικς άρχισαν να αντιμετωπίζονται σαν μορφή τέχνης και όχι σαν παιδικά αναγνώσματα μόνο....
Αυτό μπορούμε να πούμε ότι "άνοιξε την όρεξη"και άλλων σημαντικών δημιουργών-πολλών εκ των οποίων δεν είχαν δουλέψει μέχρι τότε στον χώρο των κόμικς-να βάλλουν και το δικό τους λιθαράκι στο να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο το οικοδόμημα της 9ης τέχνης...

Ένας από αυτούς τους δημιουργούς ήταν και ο Βρετανός συγγραφέας Νeil Gaiman.Ο Gaiman ουσιαστικά πήρε το βάπτισμα του πυρός στα κόμικς αναλαμβάνοντας το θρυλικό πιά Miracleman όταν ο φίλος του Alan Moore αποχώρησε από τον τίτλο..Μετά το κλείσιμο του τίτλου και της εταιρείας που το έβγαζε στην Αμερική(Εclipse)o Gaiman θα δουλέψει σε διάφορες ιστορίες με τον Dave Mckean(που θα συνεργαστούν και στο Sandman που θα δούμε παρακάτω)τραβώντας τη προσοχή των υπεύθυνων της DC comics που θα τον εντάξουν στο ενεργητικό της εταιρείας το 1987.Εκεί θα δουλέψει πρώτα στο Black Orchid μέχρι που η Karen Berger(η οποία θα γινόταν στο μέλλον υπεύθυνη για το πιο ενήλικο imprint της DC την Vertigo)αφού διάβασε τον τίτλο του ζητά να δημιουργήσει ιστορίες για έναν παλαιότερο χαρακτήρα της DC τον Sandman(της silver age εκδοχής του χαρακτήρα μιά δημιουργία των Kirby,Simon&Fleisher)ζητώντας του να βάλει τη δική του πινελιά.Ο Gaiman αποφασίζει να δημιουργήσει τον δικό του χαρακτήρα,μία εντελώς καινούργια προσέγγιση του χαρακτήρα...

Ο νέος Sandman(αμμοάνθρωπος)γνωστός και ως Μορφέας(καθώς και με πολλά άλλα ονόματα ανα τους αιώνες όπως Όνειρος,Kai'ckul,Βασιλιάς των ονείρων κ.α.) ήταν ο άρχοντας των ονείρων,ένας από τους 7 Endless(οι υπόλοιποι είναι οι Πεπρωμένο,Θάνατος,Επιθυμία,Απελπισία,Καταστροφή,και η Μανία/Ντελίριο)ο οποίος αιχμαλωτίστηκε κάποια στιγμή πριν από 70 χρόνια από μία κρυφή τελετουργική οργάνωση.Όταν μετά δραπετεύει στη σημερινή εποχή, παίρνοντας την εκδίκηση του από αυτούς που τον φυλάκισαν,προσπαθεί να ανασυγκροτήσει το διαλυμένο του βασίλειο που ουσιαστικά κατέρρευσε στην 70χρονη απουσία του καθώς και να διορθώσει τα δικά του προσωπικά λάθη του παρελθόντος, καθώς και να βρει τα χαμένα του εργαλεία που διασκορπίστηκαν εδώ και εκεί(τη μάσκα του,το πουγκί με την άμμο που σκορπάει στα μάτια των θνητών για να κοιμηθούν,το μενταγιόν του κ.τ.λ.)...Η αλλαγή όμως δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση για ένα αιώνιο πλάσμα....Θα έρθει σε σύγκρουση όχι μόνο με μέλη της οικογένειάς του που ο καθένας αντιδρά με το δικό του τρόπο στην επιστροφή του μετά από τόσα χρόνια αλλά και με τον εαυτό του...

Ο Gaiman διαμόρφωσε το χαρακτήρα του στηριζόμενος στη δική του εμφάνιση καθώς και στις δικές του ενδυματολογικές προτιμήσεις...Συνεργάστηκε με ταλαντούχους δημιουργούς όπως ο Dave Mckean που ζωγράφισε όλα τα υπέροχα-πραγματικά έργα τέχνης-εξώφυλλα της σειράς,καθώς και τους Sam Kieth,Mike Dringenberg,Jill Thomson,Shawn McManus και πάρα πολλούς άλλους που πραγματικά δημιούργησαν ένα εικονογραφημένο ποίημα....Ολόκληρη η σειρά ολοκληρώθηκε σε 75 τεύχη από τον Γενάρη του 1989 μέχρι τον Μάρτιο του 1996(από το τεύχος #47 εκδίδεται από τη Vertigo - imprint της DC) μαζί με κάποια one shots και τελείωσε με την αποχώρηση του Gaiman όταν τελείωσε όσα ήθελε να γράψει στην ιστορία του.Όπως ο ίδιος περιέγραψε την αποφασή του να τελειώσει τη σειρά " Θα μπορούσα να γράψω άλλα 5 τεύχη του Sandman;;Σίγουρα.Θα μπορούσα όμως να κοιτάξω τον εαυτό μου στο καθρέπτη και να είμαι ικανοποιημένος;;Όχι.Έιναι ώρα να σταματήσω γιατί έφτασα στο τέλος και καλύτερα να φύγω όσο είμαι ακόμα ερωτευμένος(με τη σειρά)"

Το κόμικ συνδυάζει πολλά και διαφορετικά genres (είδη)μεταξύ τους όπως horror,dark fantasy,urban&epic fantasy,με στοιχεία από κλασσική και σύγχρονη μυθολογία καθώς και μία τραγικότητα για τον χαρακτήρα που συναντάμε στις αρχαίες τραγωδίες....Ο διάσημος συγγραφέας Norman Mailer χαρακτήρισε τη σειρά ως "ένα κόμικ για διανοούμενους" ενώ ο πολυγραφότατος Stephen King , θαυμαστής του έργου του Gaiman δηλώνει για τη σειρά ότι "Οι ιστορίες του Sandman συνδυάζουν την απλότητα του παραμυθιού με τις ανατρεπτικές τάσεις της σύγχρονης μυθοπλασίας"...Η σειρά αποτέλεσε μία μεγάλη επιτυχία για τη DC και προσέλκυσε ένα διαφορετικό κοινό από αυτό που συνήθως διάβαζε τα mainstream κόμικς της ίδιας εταιρείας και άλλων,καθώς για πρώτη φορά το κόμικ διαβάζονταν και από πολλές γυναίκες οι περισσότερες από τις οποίες δεν είχαν διαβάσει μέχρι τότε κάποιο άλλο εικονογραφημένο έντυπο..θεωρείται ως ο καλύτερος τίτλος που έβγαλε ποτέ η Vertigo και έχει κερδίσει πάρα πολλά βραβεία κατα τη διάρκεια της εκδοσής του( World Fantasy Award, Eisner Awards,Ηugo&Bram Stoker awards,Angoulême International Comics Festival Prize κ.α.)

Ένα από τα σημαντικότερα εικονογραφημένα αναγνώσματα όλων των εποχών έχει κυκλοφορήσει πάμπολλες φορές σε trades paperbacks(10 τον αριθμό)καθώς και σε absolute editions(με νέα βελτιωμένα χρώματα)Annotated editions και omnibus editions ενώ στα ελληνικά αρχικά σε τεύχη από τη Modern times και αργότερα σε trades από την Anubis.Απλά δεν υπάρχει περίπτωση να λείπει από τη συλλογή κανενός λάτρη της 9ης τέχνης και όχι μόνο!!

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

Ο Ουόλτ Ντίσνεϊ εμπνέεται από ένα «ποντίκι»!


(του Νίκου Δημ. Νικολαΐδη)

Στις 17 Μαΐου του 1930 ο εμβληματικός Ουόλτ Ντίσνεϊ (5 Δεκεμβρίου 1901 – 15 Δεκεμβρίου 1966) έγραψε το τελευταίο του σενάριο για την εικονογραφημένη σειρά με πρωταγωνιστή τον πασίγνωστο ποντικό Mickey Mouse, που εξέδιδε από τις 13 Ιανουαρίου της ίδιας χρονιάς η εταιρεία King Features. Το χαρακτήρα είχε εμπνευστεί ο ίδιος, παρατηρώντας ένα εξάρτημα του υπολογιστή στο γραφείο του που του θύμισε πολύ το συμπαθές τρωκτικό, στα τέλη της δεκαετίας του ’20. 

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Κόρτο Μαλτέζε - "...Και Ας Μιλήσουμε για Τυχοδιώκτες Ευγενείς" & "Η Αιτία Ήταν Ένας Γλάρος"

Γράφει ο Ίωνας Αγγελής


Κυκλοφόρησε, λοιπόν, την Κυριακή 13 Μαΐου με το Έθνος της Κυριακής, το 5ο τεύχος του ονειροπόλου ναυτικού Κόρτο Μαλτέζε, που στις 40 σελίδες του, περιέχει 2 κλασσικές περιπέτειες της δημιουργίας του Hugo Pratt, "...και ας μιλήσουμε για τυχοδιώκτες ευγενείς" και "Η αιτία ήταν ένας γλάρος", πάντα με νέα μετάφραση και εξώφυλλα, όπως και για πρώτη φορά έγχρωμα στην Ελλάδα!

Με το νέο άλμπουμ, αρχικά ολοκληρώνεται το story arc "Στον Αστερισμό Του Αιγόκερω". Επίσης οι ιστορίες αποτελούν την 6η και 7η δημιουργία του Hugo Pratt και την 5η και 6η ιστορία που φιλοξενήθηκε στο Pif Gadget, αντίστοιχα. Τέλος αποτελούν την 2η και 3η ιστορία του Ελληνικού άλμπουμ της Μαμούθ Comix (1990). 

Ας περάσουμε όμως τώρα αναλυτικά στην παρουσίαση/κριτική του τεύχους:


Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Prince Valiant από Hal Foster


Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Μία ακόμα μεγάλη μορφή και ένας από τους μεγαλύτερους εικονογράφους του 20ου αιώνα ήταν και ο παν μέγιστος Ηarold Rudolph Foster πιό γνωστός ως Hal Foster.Γεννημένος στις 16 Αυγούστου του 1892 στο Χάλιφαξ της Νέας Σκωτίας του Καναδά,με τη μοτοσυκλέτα του ταξίδεψε το 1919 μέχρι τις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής για να μείνει μόνιμα στο Σικάγο.Εκεί σπούδασε στη σχολή καλών τεχνών και δούλεψε ως εικονογράφος κυρίως για διαφημίσεις εώς ότου το 1928 αναλάβει τον σχεδιασμό των strip με τον ήρωα του  Edgar Rice Burroughs Τarzan,μεταφέροντας στο χαρτί τις περιπέτειες του μέσα από τα βιβλία του δημιουργού του.Σύντομα όμως ο Foster άρχισε να γράφει τις δικές του ιστορίες.

Χρόνια πολλά στο Νίκο Δεληγιώργη!


Ο Νίκος Δεληγιώργης, εκδότης πολλών δημοφιλών περιοδικών (κόμικς) των δεκαετιών ’70 – ’90 γίνεται σήμερα 81 ετών, καθώς έχει τα γενέθλιά του. Γεννημένος στον Πειραιά στις 14 Μαΐου του 1937, πέρασε δύσκολα παιδικά και εφηβικά χρόνια, καθώς ήταν αναγκασμένος να εργασθεί από μικρή ηλικία προκειμένου να εξασφαλίζει τα προς το ζην. Το εμπορικό του δαιμόνιο, ωστόσο, γρήγορα του έδειξε το δρόμο της επιτυχίας και μαζί με το δημοσιογράφο Κώστα Μπαζαίο, δημιούργησαν τον Ιούνιο του 1972 το κοριτσίστικο εβδομαδιαίο έντυπο «Μανίνα» που έμελλε να καταστεί εμβληματικό για μια ολόκληρη 20ετία και να φτάσει να πουλάει περισσότερα από 100.000 αντίτυπα εβδομαδιαίως. 

Welcome to the Club, Roy! - Η Επιστροφή Της Βολίδας [Μέρος Α]

Duncan Mc Kay (Pordean)
(Διασκευή: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Η νέα αγωνιστική χρονιά ξεκινούσε, στα μέσα του καλοκαιριού του 1975 και με έβρισκε με διπλά καθήκοντα, αυτά του παίκτη-προπονητή. Η κατάκτηση του Κυπέλλου Ευρώπης είχε δημιουργήσει τεράστιες ευθύνες σε μένα και τα υπόλοιπα παιδιά, όσο και μεγάλες προσδοκίες στο φίλαθλο κόσμο του συλλόγου.

Είχα αποφασίσει να εφαρμόσω ένα νέο, πρωτοποριακό για εκείνη την εποχή αγωνιστικό σύστημα, που πίστευα ότι θα ταίριαζε καλύτερα στο στυλ της Μέλτσεστερ. Στην πρώτη μας προπόνηση στο «Μελ Παρκ» ανέλυσα την τακτική του «4-2-4», όπως την είχα σκεφτεί. "Έχω τραβήξει τον Τζάμπο στο κέντρο, για να παίζει δίπλα στον Σλέηντ" θυμάμαι ότι είπα, ελπίζοντας ότι η ταχύτητα του Τράνζον θα βοηθούσε την επίθεσή μας και πάντα σε συνδυασμό με την πληθωρικότητα του Τζάϊλς, ο οποίος θα κάλυπτε το κενό του πρώτου, όταν εκείνος θα έβγαινε μπροστά.

Ήταν αυτό που κάποιοι ανόμασαν αργότερα "ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο" και είχα την τιμή να το δοκιμάσω πρώτος σε όλη την Ευρώπη, έναν καιρό που οι Ιταλοί έπαιζαν «κατενάτσιο», ενώ οι Γερμανοί περιορίζονταν σε... πασίτσες ανταλάσσοντας τη μπάλα με έναν εκνευριστικό, επαναλαμβανόμενο τρόπο, οι Ισπανοί δοκίμαζαν την αντοχή των αντιπάλων τους στα σκληρά τζαρτζ και όχι μόνο, ενώ οι Γάλλοι προτιμούσαν ακόμη το ποδόσφαιρο της δεκαετίας του '60...